Το Δίστομο με σημαντικότερη την πρόσβαση από θάλασσα, έως και την ανάπτυξη των επίγειων συγκοινωνιών, είχε αναπτυγμένη αλιεία.

Σημαντική επίσης για αρκετά μεγάλο διάστημα και μέχρι το 1960 ήταν η αλιεία στον Κορινθιακό κόλπο με χαρακτηριστικό δείγμα τα μπαρμπούνια και την μαύρη μαρίδα Διστόμου γνωστή και στις αντίπερα όχθες του Μωριά.

Η αλιεία περιορίστηκε σε σημαντικό βαθμό λόγω της υπεραλίευσης αλλά και της αλλαγής επαγγελματικής κατεύθυνσης των κατοίκων της περιοχής μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων βωξίτη και την εγκατάσταση του εργοστασίου παραγωγής αλουμίνας.

Η τεχνική βαφής του κόκκου ήταν ίσως η αρχαιότερη βιοτεχνική επιχείρηση της περιοχής. Στην περιοχή ήταν επίσης αναπτυγμένη από το 1920-1950, κυρίως όμως για τοπική κατανάλωση, η ύφανση χειροποίητων καρπιτιών, σεντονιών, ρούχων και κλινοσκεπασμάτων κυρίως μάλλινων κουβερτών με την ιδιωματική ονομασία "μπαστές", που επωλούντο κυρίως σε τοπικά πανηγύρια, που αποτελούσαν, όπως σε όλη την Ελλάδα, σημαντικές οικονομικές εκδηλώσεις, σαν να λέμε οι προάγγελοι των σημερινών σύγχρονων εμπορικών Εκθέσεων.